Брат, не си ни ти од челик

11753663_886077194793150_4347944627652339228_n

 

Ги знаеш оние луѓе што се стално насмеани? Си напраил ли некад муабет со таква особа? Ќе те слуша со саати. Сите твои маки и проблеми ќе ти ги слушне. И ќе ти се насмевне. Ќе те пипне за рака. Ќе те разбере. Од очи им излегува утеха и благост, со која ти ги мачкаат раните како со мелем. И те лечи тоа бе брат. Те лечи од корен и те праи ко нов. И си идеш после тоа и си викаш – абе ја сум можел да летам?!?!
Е, ама ти текнува после дека нешто забораи… Забораи да ги прашаш како се они. Дали нешто ги мачи. А ги мачи бе брат. Ужасно ги мачи. Све ги мачи. Ама не цвикаат и не се жалат. Ги научил животот да примаат удари, а сепак да останат на нозе. Носат километарски лузни на телото, ама си ја превртуваат кожата наопачки за да не се гледа. И се смеат брат. А би плачеле. Би плачеле и они ама нема нигде рамо за нив. Дека они се рамо. Затоа, кога ќе сретнеш друг пат некој од нив, гушни го бе брат. Гушни го јако и кажи му – “плачи… исплачи се… зашо ќе експлодираш бе брат, па не си ни ти од челик.”

 

Автор: Драган Таневски

https://www.facebook.com/tanevski.dragan

Comments

comments