Abstract-Smoke-Flying-Bird-Art-Photos-5275

Ти ја цртам насмевката

со крв од спомени

-              речиси јаве е.

 

Низ плач и бакнеж

ти ги отклучувам очите

и мигум

отаде небесата

намигам со ѕвездена игра.

 

Сета тага на оној свет

облак е од сите детски желби

испиени од тишина

која и животот го мрзне

за да стане пареа.

 

(Песната е дел од стихозбирката In Nomine на Стефан Марковски.)

Comments

comments