Носена од ветрови создадена од бранови во школка скриена од бел бисер поубава, од сонце потопла, од камен појака од ѕвезда посјајна. Крие спомени како дете палавштина, носи насмев од тага извајан во очи зрак ѝ блеснува во коса море ѝ мириса во прамени од сол кадрици пуштила. Како нежна мелодија со глас душа милува со поглед срце бранува со насмев тага истерува. Како небо далечна насекаде е околу тебе, очи штом ...
Continue Reading »