Archives for Стихови

image-27129

Носена од ветрови (поезија)

  Носена од ветрови создадена од бранови во школка скриена од бел бисер поубава, од сонце потопла, од камен појака од ѕвезда посјајна. Крие спомени како дете палавштина, носи насмев од тага извајан во очи зрак ѝ блеснува во коса море ѝ мириса во прамени од сол кадрици пуштила. Како нежна мелодија со глас душа милува со поглед срце бранува со насмев тага истерува. Како небо далечна насекаде е околу тебе, очи штом ...
Continue Reading »
image-27122

Ода на радоста (химна)

Се потсетив на „Ода на радоста“ имено песната што ја пеев на хор во основно одделение, па сакав да ја споделам со сите читатели и се надевам дека во оваа Нова година радоста ќе ги прати сите. Радост бистра, убост чиста, ќерко од Елизија опивна си моќ што плиска, радост и поезија. Твојте сништа спокој шират, злото што го скротува Сите ...
Continue Reading »
image-27115

Сенките ме дочекуваат (поезија)

Лебдам ми се лебди се искачувам и симнувам по небата како акробат пред последниот лет.   Сенките ме дочекуваат Гол и преморен од прашините на една дамнешна забава што ги кријат лицата на ридовите под кои се закопани магли од ноти.   Сенките ме дочекуваат омален и со тетоважа на големо „А“ среде чело. Анархија на нашите тонови еуфорија на срце низ чија централна јама минуваат за да им го чуе ...
Continue Reading »
image-27106

Денес ќе се оддржи промоција на „Мини прирачник за поезија“ од Елена Пренџова

Промоција на „Мини прирачник за поезија“ ќе почне во 20:30ч во Кинотека на Македонија. Помотор: проф. д-р. Иван Џепароски Модераторка: Христина Ѓорѓиевска На официјалната покана за настанот на фесјбук пишува: „Дојдете да се видиме, да се подружиме, оние кои го помогнаа објавувањето на книгата да си ги подигнат примероците, останатите да си набават примероци, да си поразговараме и да ...
Continue Reading »
image-27098

Исчезнување (поезија)

Се стесни видикот. Темна магла денот го облече. Прав од невидливост насекаде се шири. Испаруваме некаде во универзумот. Реа од гнасен чад завладеа, а ти водиш борба со воздухот. Зрно прашина е поголемо од тебе, му се плашиш на отровот што го испушта расчадениот оџак. Во себе погледнуваш, самиот не можеш да се видиш, стануваш едно со дишењето и се претвораш во огледало. Исчезна краткиот миг на благосостојба, се јави немирот како Демон што ...
Continue Reading »
1 2 44
Please support the site
By clicking any of these buttons you help our site to get better